Με απόφαση του ημερομηνίας 14 Σεπτεμβρίου 2026, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 263/2020, ROCK FM LTD v. C.N.R. Cyprus Neighbouring Rights Management Ltd, Πολιτική Έφεση 263/2020, το Εφετείο ερμήνευσε και εξέτασε για πρώτη φορά τις συνέπειες της μη εγγραφής ενός Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης ή Ανεξάρτητης Οντότητας Διαχείρισης – ΑΟΔ στα σχετικά μητρώα.
Το Εφετείο απέρριψε την έφεση και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, όχι όμως για τους ίδιους λόγους, καθότι η βασική κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, η μη κατοχή Πιστοποιητικού Εγγραφής σύμφωνα με τον Ν. 65(Ι)/2017 δεν καθιστά αυτομάτως άκυρες ή παράνομες τις συμβάσεις που συνάπτει ένας ΟΣΔ ή μία ΑΟΔ, ούτε στερεί από μόνο του τη δυνατότητα είσπραξης αμοιβών που προβλέπονται στις συμβάσεις αυτές. Ουσιαστικά, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εφεσείοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι η σύμβαση ήταν παράνομη ή προϊόν πλάνης, ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου.
Πρακτικά, η ουσιαστική νομική αρχή που καθιερώνει η απόφαση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:
‘’Η μη εγγραφή στα μητρώα του Ν. 65(Ι)/2017 αποτελεί διοικητική παράβαση, αλλά δεν επιφέρει αυτοδικαίως ακυρότητα των συμβάσεων που συνάπτει ένας οργανισμός συλλογικής διαχείρισης ή μία ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης, εκτός εάν ο νόμος το προβλέπει ρητά.’’
Το Εφετείο από την άλλη, και ενώ δεν εξέτασε καθόλου την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης ήτοι την κατ’ εξοχήν οδηγία για τέτοια θέματα, ήτοι η Οδηγία 2014/26/ΕΕ, προέβλεψε ρητά ότι πρώτον ο νόμος δεν προβλέπει ρητά ακυρότητα, και δεύτερον εκεί και όπου ο νομοθέτης επιθυμεί ακυρότητα, αναφέρεται ρητά. Επομένως, η γενική αρχή η οποία εφαρμόζεται πλέον είναι ότι δεν νοείται ακυρότητα χωρίς σαφή νομοθετική πρόβλεψη.
Κατάδηλα, η απόφαση ROCK FM LTD v. C.N.R. Cyprus Neighbouring Rights Management Ltd (Πολ. Έφ. 263/2020, 14.9.2026), αποτελεί σημαντικό νομολογιακό προηγούμενο για το κυπριακό δίκαιο και το δίκαιο που διέπει την ρύθμιση πνευματικών δικαιωμάτων και συλλογικής διαχείρισης αυτών, καθότι καθιερώνει για πρώτη φορά ότι η μη εγγραφή Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης ή Ανεξάρτητης Οντότητας Διαχείρισης στα μητρώα του Ν. 65(Ι)/2017, δεν συνεπάγεται πλέον αυτοδικαίως με την ακυρότητα των συμβάσεων αδειοδότησης ή είσπραξης αμοιβών. Η παράβαση αυτή πλέον αντιμετωπίζεται ως ζήτημα δημόσιας ρύθμισης και διοικητικής εποπτείας, με τις κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος, χωρίς να θίγεται κατ’ αρχήν η ιδιωτική ισχύς των συμβάσεων ή η ασφάλεια των συναλλαγών αυτών. Τούτο διότι πρόκειται για διάκριση μεταξύ της ρυθμιστικής συμμόρφωσης ενός οργανισμού και της αστικής εγκυρότητας των συμβατικών σχέσεων που συνάπτει με τα μέλη του, η οποία αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά τη μελλοντική νομολογία στον τομέα των πνευματικών δικαιωμάτων και της συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων στην Κύπρο.
Τώνια Γ. Χριστοφίδη
JUNIOR LAWYER & ASSOCIATE
Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε